Artık toplum, bu haldeyken hakka ve hakikate yönlendiren kimselerin varlığı her toplumda ve asırda elzem olmuştur. Bu hakikatten olsa gerek ki bu hakikati üstlenen birini Allah Teâlâ, âyette bahse medar kılmış ve şöyle buyurmuştur: ﴿وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ﴾ “Şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi ve şöyle dedi: […]
Allah Teâlâ, önceki âyetlerde dava erlerinde bulunması gereken psikolojiye dikkat çektikten sonra fiiliyatta devam ettirilmesi gereken davranışa dikkat çekerek şöyle buyurmaktadır: ﴿وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ﴾ “Bize düşen de sadece apaçık tebliğdir.” Dava eri; hakkın nasıl eşsiz bir mahiyette olduğunu bilip, hakkı itibara almayanların nasıl karanlık bir uçuruma sürüklendiğini görse de dünyadaki acı gerçekler karşısında
Allah Teâlâ, kâfirlerin sindirmeye çalıştığı esnada bir dava erinin nasıl ayakta durduğunu bizatihi elçilerin ağzından bize aktarmış ve şöyle buyurmuştur: ﴿قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ﴾ “Elçiler dediler ki: ‘Rabbimiz biliyor ki, biz gerçekten size gönderilmiş elçileriz.’” İslam davasının sarsılmaz bir eri olmanın en büyük adımı, bu davanın bizzat Allah Teâlâ’nın davası olduğuna ve her
Her şeyi sistemli ve muazzam yaratan Allah Teâlâ, risâleti de en muazzam şekilde biz insanlara göndermiştir. Lakin insanların çoğunun ve bu kıssadaki kimselerin cevabı şu şekildeydi: ﴿قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ﴾ “Onlar da: ‘Siz bizim gibi insandan başka bir şey değilsiniz, hem Rahman olan Allah,
Çağları Aşan Destek (14. Âyet) Bu girişten sonra Allah Teâlâ, ufuk açıcı o kıssayı anlatmaya başlıyor ve şöyle buyuruyor: ﴿إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ﴾ “Hani biz onlara iki kişi göndermiştik, fakat onlar ikisini de yalanlamışlardı. Biz de (onları) üçüncü ile destekledik. Onlara: ‘Şüphesiz ki biz size gönderilmiş elçileriz’ dediler.”
Hayata Yön Veren Kıssa (13. Âyet) Örnek vermek Kurân-ı Kerim’de çokça kullanılagelen bir ifadedir. Önceki âyet grubunda hidâyet ve dalâlet kavramları nasıl şekillenir bunun açıklaması yapılmıştı. Şimdi teorik bilginin pratiğe dökülmesi babından önceki âyet grubunun beyanları bir kıssa olarak verilmiştir. ﴿وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ﴾ “Sen onlara, o şehir halkını örnek ver.
Allah Teâlâ, Kur’ân-ı Kerim’i indirmesi ve kıyamete kadar ulaştırmasındaki muazzam nizamı anlattıktan sonra; bu kadar kusursuz bir düzenin neden var olduğuna değinmektedir. Varlık hakikatinin altındaki genel kaideyi bizlere aktarmakta ve şöyle buyurmaktadır: ﴿إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآَثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ﴾ “Zira şüphesiz ki ancak biz, ölüleri diriltiriz. Onların yaptıklarını
Allah Teâlâ, kâfirlerin dalâlet sürecinden sonra, bunun tam tersi istikamette ilerlemenin aşamalarını da anlatmakta ve şöyle buyurmaktadır: olan ve görmemekle beraber Rahman [olan Allah]’tan haşyet duyan kimseyi sakındırabilirsin. İşte o kimseyi hemen bir b ﴿إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ﴾“Sen ancak zikre tabiağışlanma ve çok şerefli bir mükafatla müjdele.”Uyarının
Allah Teâlâ, dalâlet haritasının son safhasına geldiğimiz bu âyetten sonra dalâletin dünyadaki küllî kaidesinden bahsederek şöyle buyurmuştur:﴿وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ﴾“(Bu aşamadan sonra) Onları uyarsan da, uyarmasan da onlar için birdir, artık onlar iman etmezler”Artık senin tebliğin ve müjdelemen bir tarafa; uyarman ve azaba dair korkutman dahi onlar için bir işe yaramaz.
Bu davanın yolunda giderken her ne kadar böyle bir duruma hazırlıklı olsak da hakikatler son derece açık iken iman etmemelerine şaşıracağımızdan olsa gerek ki Allah Teâlâ, bu durumun arka planındaki sebebi şu âyetle açıklamaktadır: ﴾إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ﴿ “Çünkü biz onların boyunlarına kelepçeler geçirmişiz. O kelepçeler, çenelerine kadar dayanmıştır
